martes, agosto 12

Me me me tan mal, tan bien

Me viste estar mal
Me hiciste llorar
Te burlaste de mí
Me dijiste fea
Me dejaste muerta
Me volviste fría
Me pisoteaste la cabeza
Me aplastaste el pecho
Me dejaste maltrecha
Me denigraste entera
Me mataste las venas
Me desconocí de mí misma
Y me concluí vacía

Si me vas a salvar
de esta situación negra
más vale que te comportes
y de amor me dejes muerta
que si me vas a matar
que sea de amor.

Y si me vas a dejar
que sea ya
lo más pronto posible
así comienzo de nuevo
concreto mis sueños
me apago y me muero.
Que no quiero soñar
con ilusiones inconcebibles
no quiero besar
un cuerpo que no está
y no quiero sentir
que te perdí,
prefiero convencerme
de que nunca te tuve,
dejarte ir
cerrar los ojos y morir.

Y perdón, amor, que tanto hablo de muerte
es que realmente la siento, a veces presente
cuando me ennegrezco por dentro y marchito de tristeza
sí, amor, cuando lloro yo muero
por dentro siempre muero.



No hay comentarios:

Publicar un comentario